też teściowa?!

Wyjęte z archiwum:

5 marca 2009 

"Dziś Dzień Teściowej" rzuciło mi się w oczy na Onecie. O, muszę zadzwonić do swojej z życzeniami – pomyślałam. A może kupić jakieś czekoladki i wpaść wieczorkiem? – zaczęłam się zastanawiać. Moja jest zaprzeczeniem wszelkich dowcipów o teściowych, należy jej się podziw, szacunek, że o zwykłej sympatii nie wspomnę. Mimo, że rozwiodłam się z jej synem dla mnie pozostaje matką, a dla moich dzieci kochającą babcią. Mimo swoich 78 lat ma wiele zrozumienia dla młodych, przyjmuje ich z dobrodziejstwem inwentarza, jednym słowem o nic się nie czepia, za to wykazuje niezmienną tolerancję, pogodę ducha i poczucie humoru. Dziękuję mamo, że jesteś.

p.s. W tej chwili sobie uświadomiłam, że to też moje święto! Niecały rok temu pod datą 26 kwietnia umieściłam w n-k zdjęcie z podpisem: "Właśnie zyskałam trzecie dziecko – synową". I mam cichą nadzieję, że też zasłużę na miano matki, jak moja teściowa!

Jak widać po dacie tekst ten pisałam równo cztery lata temu. Kilka miesięcy później teściowej już nie było z nami. Wciąż mi jej brakuje. 

A ja? 

Cóż, że dziś Dzień Teściowej wiem dzięki życzeniom od mojej najlepszej w świecie synowej :)